Jednym z najczęstszych mitów dotyczących zakupu nieruchomości we Włoszech jest przekonanie, że jej późniejsze utrzymanie generuje wysokie i trudne do przewidzenia koszty. W rzeczywistości, zwłaszcza w Kalabrii, wydatki są stosunkowo niskie i łatwe do zaplanowania – szczególnie w porównaniu z północą Włoch czy innymi krajami Europy Zachodniej.
Podstawowym podatkiem, który należy uwzględnić, jest IMU (Imposta Municipale Unica). Dotyczy on drugiego domu i nieruchomości inwestycyjnych. Dla apartamentu o wartości katastralnej ok. 50–70 tys. euro, roczny podatek IMU w Scalei wynosi zazwyczaj od 300 do 700 euro, w zależności od gminy i klasy nieruchomości.
Drugim obowiązkowym kosztem jest TARI, czyli opłata za wywóz śmieci. W przypadku mieszkania o powierzchni 50–70 m² wynosi ona średnio 150–300 euro rocznie. Jest to opłata stała, niezależna od faktycznego użytkowania lokalu.
Jeśli nieruchomość znajduje się w budynku wielorodzinnym lub na osiedlu, należy doliczyć opłatę administracyjną (condominio). W Scalei są to zazwyczaj bardzo umiarkowane kwoty – od 300 do 800 euro rocznie, w zależności od standardu budynku (winda, ogród, monitoring).
Media również nie stanowią dużego obciążenia. Przy sporadycznym użytkowaniu roczne koszty prądu, wody i gazu mogą zamknąć się w kwocie 600–1000 euro. W przypadku wynajmu koszty te są często przerzucane na najemców lub wliczane w cenę pobytu.
Podsumowując – roczne utrzymanie apartamentu w Kalabrii to najczęściej 1 800 – 1500 euro, co czyni ten region jednym z najtańszych pod względem kosztów stałych we Włoszech. Dla inwestora oznacza to niski próg rentowności i większą przewidywalność finansową.
